سال 1، شماره 1 - ( 6-1396 )                   جلد 1 شماره 1 صفحات 27-36 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

سلاجقه علی، فتح‌آبادی ابوالحسن، پزشک حمید، نظری سامانی علی اکبر، روحانی حامد. بررسی کارایی رویکرد بیزی در برآورد عدم قطعیت روش منشایابی رسوب. نشریه مدیریت سامانه های منابع آب. 1396; 1 (1) :27-36

URL: http://wrsmjournal.ir/article-1-51-fa.html


چکیده:   (911 مشاهده)
چکیده
      به دلیل تغییرات مکانی ردیاب‌ها و محدود بودن نمونه‌های برداشتی، بیش برازشی مدل ترکیبی و غیره روش انگشت‌نگاری دارای عدم قطعیت‌هایی می‌باشد. بدین منظور در این تحقیق تحلیل عدم قطعیت روش انگشت‌نگاری در زیر حوضه زیدشت‌فشندک طالقان با استفاده از روش بیزی انجام گرفت. پس از نمونه‌برداری از رسوبات در طی بهار تا پاییز سال 1391، از منابع منشأ 63 نمونه در قالب 11 منبع مختلف که براساس نوع سازند و فرآیند فرسایش از هم تفکیک شده بودند گرفته شد. در ادامه برای هر نمونه 54 عنصر ژئوشیمی و 3 ردیاب آلی اندازه‌گیری شدند. با استفاده از آزمون کروسکال والیس و تحلیل تشخیص چند متغیره ترکیب بهینه ردیاب‌ها تعیین، سپس سهم منابع مختلف به همراه دامنه عدم قطعیت آنها در رسوب خروجی برآورد شد. نتایج نشان داد بر اساس آزمون کروسکال والیس و تحلیل تشخیص چند متغیره 14 عنصر به عنوان ترکیب بهینه انتخاب شدند. بر اساس نتایج به‌دست آمده از روش ترکیبی چند متغیره منبع سه که فرسایش رودخانه‌ای در سازند Ngm می‌باشد بیشترین سهم را در رسوب خروجی داشته است. از نظر نوع فرسایش سهم فرسایش‌های زیر سطحی بیشتر از فرسایش‌های سطحی بوده و از نظر سازند نیز سازند Ngm بیشترین سهم را در رسوب خروجی حوضه داشته‌اند. در روش بیزی از سهم منبع سه کاسته شده و به سهم سایر منابع افزوده شده است. از سوی دیگر در روش­های بیزی از سهم منابع زیر سطحی کاسته شده و به سهم منابع سطحی افزوده شده است. 
     

دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۲۹

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه مدیریت سامانه های منابع آب می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Water Resources System Management Journal

Designed & Developed by : Yektaweb